Dipsiz Mağara (Kitap Yorumu)

Dipsiz Mağara

Varlığın anlamını felsefi bir bakış açısıyla sorguladığı romanına, duygusal ögelerle de ayrı bir derinlik kazandıran Cihat Demirsoy, günümüzün genç ve gelecek vadeden yazarlarından biri olduğunu ilk romanı Dipsiz Mağara ile ispat etmiş oldu.

dipsiz-magara-cihat-demirsoy-1

Bir İnleyişin Romanı

Dipsiz Mağara, hem bir inleyişin hem de bir çırpınışın romanı. Gerçek, samimi ve ancak ölümle sükûnete erebilecek bir inleyişin… İnleyişteki ızdırabın sürekliliği ve derinliği, hedefin büyüklüğü ve önemiyle de doğru orantılı.

Romanın başkahramanı Tahir’e ait olan bu hedef, soylu ve kadim bir hedef: varlığın özüne ulaşmak.

Bu hedef neyi gerektiriyorsa onu yapabileceği izlenimini veren Tahir’in, içini icabında neşterle oyması mı gerekiyor, bunu gözünü hiç kırpmadan yapıyor ve aynı şekilde “ızdırap çeken ruhunun şekilsiz izleri”ni hiç korkmadan da teşhir edebiliyor. Bu, bizim için oldukça anlamlıdır zira Tahir, bu teşhirde kendimizden de bir şeyler bulabileceğimizi vadediyor.

“Kendimizden kalıntılar bulmak” eşsiz bir vaat. Doğal olarak bizler de bu vaadin çekiciliğine kapılıp düşeriz Tahir’in peşine ve romanın daha ilk cümlesinde köklü ve bir o kadar da derin bir acıyla karşılaşırız.

Bu acının, daha doğrusu Tahir’in iç dünyasının izini sürerken, aslında kendi dünyamıza da yolculuk etmeye başladığımızı ama sırlarla dolu bu dünyanın kapısını açabilmenin ve içerilere doğru ilerleyebilmenin ise sanıldığı kadar kolay olmadığını anlarız:

“İçimizde dolaşan gizleri hissetmek neye yarar, onları özümsemeye gayret etmedikten sonra? (Dipsiz Mağara, Cihat Demirsoy, s.7)

Dipsiz Mağara Efsanesi

Romanın ilk bölümü Bilge Çerçi efsanesiyle başlıyor.

Efsane, huyları ve yaşayış biçimleri sonradan değişen ve hiç olmadığı kadar bozulan insanların yaşadığı bir devirde, küçük bir kasabada yağan şiddetli yağmurların, önce bir sele sonra da büyük bir felakete dönüştüğünü anlatıyor. İnsani değerler dejenere olduğu için büyük felaketlerin de kaçınılmaz olduğu mesajını veren efsane, sebep-sonuç ilişkisi üzerinden okuyucuyu Kur’an-ı Kerim‘deki bazı anlatılarla bağ kurmaya götürüyor:

“Acaba olanlar, özünü kaybetmiş insanlığın bozulmalarına karşın, Yaratıcı tarafından gönderilen bir afet mi?” (Dipsiz Mağara, Cihat Demirsoy, s.12)

Referansını dinden alan bu tür yorumlara romanın başka bölümlerinde de rastlamak mümkün.

Mesela “teslimiyet şuuru”

Varlığın anlamını bulma sancısı çekerken kelimenin tam anlamıyla düşünce humması da geçiren ve “kederlerin zehirli oklarının kalbine yöneldiğini” hisseden Tahir, tek çareyi derin bir “teslimiyet şuuru”na sığınmakta buluyor:

“Yazgımızın sevecen kollarına kendimizi, derin bir şuurla bırakmaktan başka çare görünmüyor.” (Dipsiz Mağara, Cihat Demirsoy, s.111)

Kendini Tanımak

Romandaki dinî referansların en güçlüsü, bütün dinî ve felsefi disiplinlerin ve öğretilerin de temelinde var olan bir prensibe dayanıyor: kendini tanımak.

Romandaki efsanevi mağaranın girişinde bulunan ve Bilge Çerçi’ye ait olan ifadeler de bu bağlamda oldukça etkileyici:

“Ey insan, kendine gel!

Böbürlenerek yürüdüğün yollarda kimse seni sevmez. Biraz eğilmiş olursan daha dik durmuş olursun!

Dipsiz bir mağara içimiz ya da hepimiz dipsiz bir mağara içindeyiz. Bu mağarada yaşayan bir gölgeden ibaret hayatımız. Ruhumuzun en ücra kıvrımlarına ulaşmaya çalışmadıktan sonra dipsiz bir mağara gibi karanlıkta kalacak her yanımız.

Ey insan, kendini tanı, ihtarına kulak tıkayan bir ruh, bedeninden çok daha önce gömülmüştür. O artık sadece nefes alış verişinde bulunan soysuz bir çerçiden başkası değildir.

Ey insan, kendini tanı! Aksi durumda, bir hiçmiş gibi gezindiğin sayfalardan silinme ihtimalin var. Bir yazı ol, kazın sayfalara ya da bir harf ya da bir ses…

Gök kubbeyi sağır edici bir çığlık atmaya takatin mi yok, en azından beşer olmanın ayrıcalığı ile insani inlemelerini yavaşça fırlat doğaya.

Koşmaların, yakıcı bir beladan kaçmak için değil, soylu bir hedefin peşinden olsun.

Meraklı gözlerle çevremizi taradığımız her bakış, kendimizi aramaktan başka bir eylem değildir. Gözler ki yaratılış gereği dış dünyaya bakar fakat görmek istediği kör nokta: kendimiz.

Karanlıktan geldik, karanlığa gidiyoruz. Ömrümüz, kendimizi görebileceğimiz bir ayna aramaktan ve bu görüntüyü sağlayacak yeterli bir ışık bulmaktan başka nedir ki?

Ey insan, kendini tanı!

Rüzgârın önüne kattığı yapraklar gibi kâh sağa kâh sola yalpalanıp durma! Tesadüfler taşımasın seni bir yerden bir yerlere. İstikamet belirle. Rotan kendin olsun. Kaptanı olduğun geminin bahtiyar dümeni titreyen ellerinde.

Dipsiz bir mağara içimiz. Bu dipsiz mağaranın derinliklerinde benliğimizi arıyoruz. Bulmanın değil de aramanın mümkün olduğu sonsuz bir çırpınış bu. Buldum diyenler yanılır çünkü bulanlar, çoktan ölmüş olanlardır. Biz yaşayanlar sadece arıyoruz. Aramak mı? İşte o, eylemlerin en soylusu.

Bir mağaradan bahsediyorum. Bu kasabadaki bir mağara: Dipsiz Mağara. Fiziki şekliyle değil, içimde yer edindiği sonsuz çeperleriyle. Ben öldüğüm vakit, kendimi ancak anlamış sayacağım.

Sizlere ki çok yazık! Bu yazılanlar eğer bir gün elinize geçerse ne söylediğimi sizler de anlamayacaksınız. Tıpkı yaşadığım süre içinde benim anlamakta zorlandığım gibi. Sizler de anlamak için ölümü, yazgınızın size verdiği son süre içinde bekleyedurun.” (Dipsiz Mağara, Cihat Demirsoy)

Bu sözlerin Tahir üzerindeki etkisi roman boyunca devam ediyor.

Kitapların Gücü

Tahir’i etkileyen ve onun “ele avuca sığmayan kişilik yapısı”nı ve “biçimsiz balçıktan farksız ruhu”nu şekillendiren bir diğer unsur ise kitaplar:

“Kitaplara gözlerimi ve vaktimi teslim etmeye karşın, onlardan aklımın ücrasından bile geçmeyecek fikirleri ve duyguları alırdım. Bu karşılıklı değiş tokuş macerası bana, ticaret âlemindeki en kârlı alış verişmiş gibi gelirdi.” (Dipsiz Mağara, Cihat Demirsoy)

Sönmemiş Bir Volkan

Kitapların desteğiyle yol almaya çalışan Tahir’in ayrı ayrı zamanlarda karşısına hem “aşk” hem “şefkat” çıkıyor. Manolya, Tahir’in içindeki “sönmemiş bir volkan” ve bir türlü kavuşamadığı “aşk”ıdır. Maral ise Manolya’yı kaybeden Tahir’in sığındığı “şefkat”…

Cihat Demirsoy, aşk ve şefkat motiflerini kullanarak Tahir’in zaman ve varlık sorgulamalarına ayrı bir duygusal derinlik de kazandırıyor ve bu derinliği hissettirebilmek için şiirin gücünden istifade ediyor. Böylece aşkın, şefkatin ve şiirin, romanın çağrışım değeri bir hayli yüksek anlatımıyla birleşmesinden ortaya edebî değeri yüksek bir metin çıkıyor.

Aşk mı Şefkat mi?

Ya da belki hiçbiri…

Belki de mutlu son?

Ya da belki mutsuz…

Evet, mutlu bir son beklemiyor Tahir’i. Bir türlü dindiremediği ızdırapları, onu bu acı sona adım adım yaklaştırıyor. Varlığının anlamını romanın daha ilk sayfalarında Dipsiz Mağara efsanesi ile duyumsayan Tahir, yine aynı şekilde, Dipsiz Mağara’nın derinliklerinde hüzne boğan bir sonla veda ediyor.

Şaşırtıcı bir son bu ve de beklenmeyen…

Zihnimizde ise bir yığın soru işareti…

Dipsiz Mağara ve Sonuç

Tahir kimdir?

Tahir, kendini bulabilmek için kaybetmeyi göze alan, ruhu güçlü fırtınalara maruz kalmış, ızdırap çeken, kırılgan, hassas ve iç sesi hiç susmayan biri.

Düşünür, hisseder, acı çeker, arar, sorgular…

Tahir’in kendi de dahil bütün varlığı didik didik eden sorgulayıcı hikâyesini merak ediyor ya da varlığınızın anlamını bulmanın peşinden siz de Tahir gibi soluksuz koşuyorsanız Dipsiz Mağara‘yı mutlaka okumalısınız.


Not: Dipsiz Mağara romanından derlediğim alıntılara buradan↵ ulaşabilirsiniz.


Dipsiz Mağara Özet

Dipsiz Mağara efsanesinden ve bu efsaneye konu olmuş Bilge Çerçi’den etkilenen Tahir, ömrü boyunca bu efsaneyle birlikte yaşar. Lise ve üniversite öğrenimi boyunca yaşadığı aşklar, kendisini Dipsiz Mağara’ya götüren sebepler arasındadır. Dipsiz Mağara bir çırpınıştır Tahir için. Bedenini saran ruhunu her anımsayışında Bilge Çerçi gibi Dipsiz Mağara’ya kapatır kendini. Varlığını ve ruhunu sorgulamayla geçen düşünceleri, babasının ölümüyle zirveye varır ve kendisini Dipsiz Mağara’ya kapatarak düşüncelerin ateşten lavları içinde eriyerek kaybolur.


kitap-sozleri (22)

Yazar Hakkında

YORUMLAR
  1. Hatice

    Ne okusam diye düşünüyordum tam zamanında emeğine sağlık

  2. Binnur Albayrak

    Şefkatin kucağında ruhun can verdiği saatti. Çok etkilendim.. En yakın zamanda kirabı alıp okumayı istiyorum.. Tam da ruhumun ihtiyacı olduğunu düşündüğüm bi zaman diliminde iyi geldin yorumunla arkadaşım.. Yazını da güzel buldumm. Bi ara gözümü gerçekten kendi içime çevrilmiş hissettim inanır mısın? Anlık bişey ama müthiş bi duygu.. Sevgilerimle

    • Böyle bir duyguyu hissetmene vesile olduğum için sevindim. 🙂

      Kitabın içeriği, Cihat Demirsoy’un etkileyici anlatımıyla öylesine olağanüstü bir gerçeklik yakalamış ki bunu kendi gerçekliğimizmiş gibi algılamamız kaçınılmaz olmuş.

      Teşekkür ederim, arkadaşım.

  3. Elif Öztürk SEYHAN

    Kalpten kalbe ince bir bağ… yazıların inanki o kadar içten ve samimi …
    Kalemine sağlık teyzemm ❤️👍🏻👏🏻

    • Samimi kalplerden samimi kalplere giden ince ama bir o kadar da sağlam yollar vardır. Bunu herkes göremez.
      Teşekkür ederim… 🙂

  4. Kadriye Ertürk

    Dipsiz bir mağarada mıyız yoksa içimiz mi bir dipsiz mağara… Bunun ayrımına varmak çok zor. Kitaptan alınan cümlelerin ve senin yorumunun içinde kayboldum adeta. Çünkü her cümle neredeyse sayfalarca yoruma zemin hazırlayacak değerde. Mesela insanın içine neşter atması kolay da onu teşhir etmesi zor bence. Bu apayrı bir tartışma konusu. ” Soysuz Çerçi”” benzetmesi müthiş bir benzetme olmuş. Bunun gibi üzerine saatlerce konuşulabilecek tespitler .Adeta kendimi arayan kendimi buldum yazıda. Bulabilmenin değil aramanın mümkün olduğunu öğrenen bir beni…

    • Tespit ettiklerimin içinden tespit ettiklerini okumak da benim için çok keyifliydi, teşekkür ederim… 🙂

      Bazı insanlar, varlıklarının en hassas noktalarına neşter atma ve onu teşhir etme cesaretine, sabrına ve gücüne sahip olmasalardı dünya ne kadar da yavan olurdu, öyle değil mi hocam?

  5. Sema Akan

    Güzel yorumlamışsın canım tşk:))

  6. Cihat Demirsoy

    Gülsüm Şule Bayraktar hocam emeğinize sağlık. Bir kitabı yazmaktan öte zor bir şey varsa, o da: yazılan bir kitabı kapsamlıca değerlendirebilmek.
    Bu kitap, ruhunun derinliklerine inmek isteyen ve orada kendi benliğine ait izler arayan bir insanın kör-topal çırpınışlarıdır.
    Bulmak kimseye nasip olmamışsa da onu aramak soylu bir davranış.
    Cismani olmanın dışında, varlığın daha çok ruhi olduğunu düşünenlerin okuyacağı bir kitap bu. Beğenilmesine sevindim. 🙏

  7. Evet, haklısınız, kitabınız varlığın daha çok ruhi olduğunu düşünenlerin tercih edebileceği bir kitap gibi duruyor ama bence maddeden bunalmış ruhlara da farklı ve keyifli bir deneyim yaşatabilir.

    Yazmak, güzel ama zor bir uğraş; uzun ve engebelerle dolu bir yol. Çıktığınız bu yolda size başarılar diliyorum hocam.

  8. Gülten Kuralkan Ekşi

    Kitabin bircok ifadesinden etkilendigimi soylemeliyim, eser merak uyandirici..
    Bu kadar derin bir karakterin, varolusu ozumsemeye bu kadar susamis bir karakterin sonunun olumle bitmesini istemezdim, beklemiyordum da..
    Emeginize saglik Sule hocam, ufkumuza isik tuttugun icin tesekkurler ✨💗

    • Sizinle aynı şeyleri hissetmişiz Gülten Hanım. Böyle olmamalıydı, demiştim ben de kitabı okurken, hüzünlenmiştim. Üstelik romanın sonunda okuyucuyu çok büyük bir sürpriz bekliyor; Tahir, işte tam da bu sürprize sahip olmuşken bunu yapmamalıydı, diye kızmıştım. Kitabı okuyacak olanlar olabilir diye kitabın sonu hakkında çok fazla detay veremiyorum, sadece sürpriz diyebiliyorum bu yüzden.🙁

      Güzel değerlendirmeleriniz için teşekkür ederim.🙂💐

  9. Fatma Öztürk

    Hocam yine çok güzel ve etkileyici bir roman
    Şahsen ben çok etkileniyorum elinize yüreğinize sağlık

  10. Dilek Aras

    Her satırı beni öyle etkiledi ki kendimi sorgulamama vesile oldu . Hayra Vesile olan yapan gibidir inşallahŞulecim…Rûhumuz aç ve bu açlık dipsiz kuyulara salıyor bizi.Gerçekten kendimizi tanımıyoruz karanlıklar içinde kalmışız hayatımız avucumuzun içinden kayıp gidiyor ve biz hala dünyanın malayani şeyleri ile meşgulüz.”
    “Biraz eğilmiş olursan daha dik durmuş olursun ” ne güzel bir tespit bu değerleri kaybettiğimiz için ruhumuz tutunamıyor hiçbir yerlere…Kendimizi kendimiz bile anlayamıyoruz içimizdeki cevherin farkında değiliz bu eser bu açıdan kendimizi sorgulamamıza vesile olacağa benziyor iç dünyamıza giden kapıyı araladın girmeyi başarabilirsek ne Mutlu …Teşekkürler gönlü güzel huyu güzel arkadaşım

  11. Bazen küçük bir kıvılcım, büyük yangınlara sebep olabilir ya da bir kelebeğin kanat çırpmasıyla oluşan minik bir hava hareketi, kıtalar ötesi büyük bir fırtınaya dönüşebilir.
    Ümidimiz, küçücük gayretlerimizin bizleri de şaşırtacak büyük güzelliklere dönüşmesi.

    Hepimizi kapsayan çok yerinde bir öz eleştiri yapmışsın Dilekcim, yüreğine sağlık…💐

  12. Derya özmen

    Şulem yine her zamanki gibi muhteşem bir çalışmaya imza atmışsın tebrik ederim. Kitapta geçen şükür yumuşaktı isyan ise acı cümlesi şu yorgun yüreğime dokunan en ince nokta oldu. O kadar doğru bir tesbitki bu. Şükür gerçektende tam bir teslimiyet hali bir o kadar naif ve nazik gerçekten yumuşak öfke barındırmayan ve zaman zaman gözyaşı ile giden bir duygu seli. Lakin isyan öylemi çok acı içten bir çırpınış bir yok oluş, kiminle kavga ettiğini bilmeden yürekten gelen bir bağırma hali. Çok acı bundada gözyaşı var ama yakıcı. Lakin bu isyan anında eğer iman gücü ve göklerden gelen karara teslimiyet olmazsa vay ki vay, sınırda gidip gelmeler. İsyan gerçekten çok acı .Bu yüzdendirki kitabın sır bu cümlesi bile onunla bir an önce tanışmam için yeter bir sebep bana. Bu kitabı bana tanıttığın için sonsuz teşekkürler sana can

  13. Şükür ve isyan için yaptığın özgün tanımlamalar çok etkileyici Deryacım.
    Gözyaşlarımızın mahiyeti bile her iki durumda da birbirinden farklı; birinde tedavi, diğerinde yakıcılık var, demişsin. Çok güzel bir yaklaşım.

    Kitaba gelince, eminim çok seveceksin.🙂💐

  14. Hüsna Öztürk

    Tebrikler, çok güzel bir yazı👏🌹

  15. Sorguladıkça batıyoruz.Battıkça sorguluyoruz.Bir sevgi buluyoruz sonra.Ona sımsıkı sarılıyoruz ve kurtuluyoruz.Sevgiler hocam☺

    • Sevginin olmadığı bir hayat felsefesi düşünülemez bile.
      Sorgulamaya gelince, hassas bir sorgulama da en az sevgi kadar gerekli sanırım ve o da hep olmalı Sinan Bey, öyle değil mi?😕

  16. Gülay Doğan

    Sevgili Hocam,
    Bir kitabı sizin yorumlarınızla okumak çok keyifli.Yorumlarınız, yönlendirmeleriniz bizi mest ediyor.
    Yorumladığınız kitaplardan hangisini ne zaman okumalıyım telaşı, hepsini bitirmek mümkün olur mu kaygısıyla sabrın cenderesinde bekleyişe geçiyoruz.💦

    • Söylediklerinizi iltifat kabul etmiş olsam da tecrübeli bir edebiyat öğretmeninden bunları duymak beni çok sevindirdi.😊

      Bu yazıların arasına sizin yazılarınızın da katılacağı günleri iple çekiyorum. 💐

  17. Gülay Doğan

    Tıpkı Tahir gibi yapsak…

    Kitaplara gözlerimizi, vaktimizi versek kitaplardan aklımızın kıyısından köşesinden geçmeyen fikirler, duygular satın alsak.

    Keşke biz de böyle bir macera yaşasak.
    Değiştirsek, tokuştursak…
    Keşke…

    Ruhumuzu bu yumuşak esinti inceltse, inceltse, inceltse.
    İncelterek şekil verse.
    Keşke…

    Gülsüm Şule Hocam,
    Kitaplarla ilgili yaptığınız alıntı ve yorumlarınız çok etkileyici.
    Tahir ele avuca sığmayan kişiliğini önce ailesi sonra kitaplara teslim ediyor.
    Darısı bize.
    Saygılar 🌷

    • Dileklerinize katılmamak mümkün değil Gülay Hanım. Samimiyet, her şeye olduğu gibi dileğinize de ayrı bir güzellik vermiş.🙂

      Tahir, yazarından öğrendiğime göre %80 Cihat Demirsoy’u yansıtıyormuş Gülay Hanım. Anladığım kadarıyla Cihat Bey de nitelikli kitap seçme konusunda hassas. Bugünlerde sosyal hesaplarında kitapseverlere Seneca’nın Ahlak Mektupları adlı eserini tavsiye ediyor.

  18. Gülsen

    Yorum muhteşem olmuş Şule hocam kalemine ve emeğine sağlık. Aslında hepimizin içinde bir Tahir var bence…

    • Bence de var. 🙂
      Hepimizin içinde bir yerlerde, kendi varlığının anlamını bulmaya çalışan, ruhu güçlü fırtınalara maruz kalmış, ızdırap çeken, kırılgan, hassas, düşünen, hisseden, sorgulayan bir Tahir var.

      İltifatınız için teşekkür ederim Gülsen Hanım. 🙂

  19. Cihat Demirsoy

    Evet Seneca: Ahlâk Mektupları… birçok eseri var Seneca’nın hepsi ayrı ayrı defalarca okunmalı. Benim gibi güzel sözlerin üzerini patlatarak okuyorsanız, çok kalem tüketeceğinizi söyleyebilirim.
    Montaigne Denemeleri ile beni çok etkilemişti. Seneca da Montaigne’yi etkileyen en önemli kişi. Hatta montaigne için ‘Fransız Seneca’ lakabı kullanılır.
    Ahlak mektupları 2000(iki bin) yıl önce yazılmış ama içinde değerli inciler barındırıyor. Okudukça ne kadar az düşünen birileri olduğumuzu kavrayacak, kimilerinin ne kadar çok düşündüğünü anlayacağız ve utanacağız düşüncesizliğimize.
    Şu an Jan jak russo’nun ‘itiraflar’ isimli kitabını okuyorum. 800 sayfalık bir kitap. Cemil Meriç’in büyük övgüler savurduğu Jan jak russo, düşünceye ifade gücünü eklemiş. Onu okurken de, bir düşüncenin ne güçlü ifadelere dile getirebileceğıne şaşırıyor insan.

    • Kesinlikle çok haklısınız Cihat Bey. Düşünmek çok önemli bir eylem, evet, ama ya düşünceyi ifade edebilme gücü?
      O ise bambaşka bir şey.

      İstifade edilebilecek açılımlar yaptığınız için çok teşekkür ederim.

  20. Gülay Doğan

    Saygıdeğer Şule Hocam,
    Muhteşem yazılarınız ve göz kamaştıran emeğinizin ilgili seyircisi, sadık takipçisi olmak bile boyumu aşıyorken ne diyebilirim ki?..
    Sizin çok daha yakınınızda yer almak, davetinizin şerefine nail olmak adına çırağınız olmayı becerebilirsem ne âlâ…

    • Estağfurullah Gülay Hanım,
      İnanın söylediğiniz güzel ötesi sözlerin sahibi olarak görmüyorum kendimi.

      Siz söylemişseniz sizindir, diye düşünüyorum.

      Yazılarınız için hazırlık yapmaya başlayın bence. Hem böylece bu sayfalardaki çırak sayısı bir iken ikiye çıkmış olur.

      Fena mı olur yani?🙂💐

  21. Gülay Doğan

    Çok teşekkür ederim.

    Hep böyle kalın.

    Hep böyle bilge…

    Olgun ve örnek.

    Hep böyle 👏

    • Benim gibi birini “bilge” yapmanız ruhunuzdaki enginliğe işaret kesinlikle.🙂

      Güzel sözlerinizi gerçekten hak etmeyi çok isterdim ama ne yazık ki öyle değilim Gülay Hanım. Sanırım kişiliğinizdeki pozitif bakış açısıyla ilgili bir durum bu ancak utanarak itiraf etmeliyim ki hoşuma da gitmedi değil doğrusu.

      Hep burada kalın, sevgiler…😊💐

  22. Gülay Doğan

    Seneca Motaigne’i, Motaigne J.J. Rousseau’yu etkilemiş.
    Cihat Bey’in bu silsileyi şuurlu bir takibe aldığı belli.
    Cihat Bey’in bir başka deyişle Tahir’in tercihlerinden haberdar olmak ne güzel.

  23. Cihat Demirsoy

    En değerli kitaplar bizleri daha değerli olanlara yönlendiriyor.
    Güzel bir çıkış noktası yakalayan her bilinçli okur, kendi tarzına ve düşüncesine uygun kitapları yine okuduğu kitaplardan ediniyor.
    Başkalarından kitap tavsiyesi almayı çok düşünmedim. Çünkü çıktığım yol, bana güzel kitap durakları bahşetti.
    Büyük zekalardan süzülen özleri toplamak güzel bir uğraş.

    • Siz de biliyorsunuz ki kitap seçimi çok önemli bir konu Cihat Bey. Yanlış tercihlerinden dolayı kitaplardan uzaklaşan ve eline bile almak istemeyen kişiler var ne yazık ki ya da bir yerden başlamak isteyip de nereden başlayacağını bilemeyen.

      İşte bu noktada imdada, kitap seçimi konusunda belli mesafeler katetmiş kişiler yetişiyor. Değerli yazarları ve kitapları, bazıları bu mesafeyi katetmiş yazarların kitaplarının satırları arasında bulurken bazıları da bulanların söylemlerinden yakalamaya çalışıyor.

      İyi bir çıkış noktası yakalamak çok önemli ancak bu noktanın kolay yakalanamayacağı da acı bir gerçek.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir