Beyaz Geceler Kitap Sözleri

Dostoyevski Sözleri

Beyaz Geceler kitap sözleri ve alıntıları…

Beyaz Geceler, sadece hikâyesiyle değil yalnızlığı ve hayalperestliği anlatan ruh çözümlemeleriyle de Dostoyevski‘nin psikoloji alanındaki yetkinliğini gözler önüne seren dikkate değer bir eserdir. Dostoyevski’nin bu en zarif ve en içli hikâyesi için yazdığım kitap yorumuna buradan↵ ulaşabilirsiniz. Bu sayfada ise eserden derlediğim Dostoyevski↵ sözlerini okuyabilirsiniz.

Hayalperest: İnsan Değil de Sanki Bir “Ara Tür

“Hayalperest -daha ayrıntılı bir açıklama gerekirse- insan değildir de, nasıl diyelim, bir ara türdür. Zamanının büyük bölümünü gözden uzak bir köşeye çöreklenmiş olarak geçirir. Sanki gün ışığından bile saklanır ve bir kere bu köşeye çekildiğinde, oraya iyice kıvrılır kalır, tıpkı bir salyangoz gibi. Aslında bu açıdan hem ev hem hayvan olan o ilginç yaratığa, kaplumbağaya daha çok benzer.” (Beyaz Geceler kitap sözleri, Dostoyevski, s.18)

beyaz-geceler-dostoyevski-sozleri-ve-alintilari

Hayaller de Bir Gün Yorulur 

“Hayalgücünün de bir gün yorulacağını, sürekli gerilim içinde olmaktan bitap düşeceğini hissedersin çünkü büyümekte ve eski ideallerini geride bırakmaktasındır. O idealler de parçalanıp toza toprağa karışır. Eğer başka bir yaşamın yoksa yenisini yine bu parçalardan inşa etmek gerekir ama tam da o sırada ruhun başka bir şey ister, emreder! Ama hayalperest, küle dönmüş eski hayallerinden onu tekrar harlayacak, donmuş yüreğini yepyeni bir ateşle yeniden tutuşturacak, hiç değilse, ufak bir kıvılcım bulmak için közleri beyhude didikler durur. Tek isteği eskiden onu sevindiren, can veren, onun kanını kaynatan, gözlerinden yaşları söküp alan ve ihtişamıyla onu aldatan ne varsa yeniden ortaya çıkarabilmektir.” (s.28)

Nasıl Oluyor da…

“Nasıl oluyor da böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor? Bu da gençlere özgü bir sorudur sevgili okur, hem de daha ilk gençliğini yaşayanlara.” (Beyaz Geceler kitap sözleri, Dostoyevski, s.3)

Yüreğim Konuşurken…

“Yüreğim konuşurken ben susmayı beceremem.” (s.11)

Beyaz Geceler Kitap Sözleri

“Dostluğa ise hazırım, işte size elimi uzatıyorum… Ama aşk kesinlikle olmaz, size yalvarıyorum!” (s.14)

Sayenizde…

“Sayenizde artık başka zamanlardakinin tersine, kendimi hasta biri gibi görmeyeceğimi biliyor musunuz? Sayenizde belki de bir daha asla suç ve günah dolu bir yaşamım olduğunu çünkü böyle bir yaşamın başlı başına suç ve günah olduğunu düşünüp kederlenmeyeceğimi biliyor musunuz?” (Beyaz Geceler kitap sözleri, Dostoyevski, s.27)

“En güzel yıllarımı heba etmişim! Artık bunun farkındayım ve fark etmiş olmaktan acı duyuyorum.” (s.29)

Yıllar Nasıl da Uçup Gidiyor

“Nerede şimdi o hayallerin? Kafanı iki yana sallayıp ‘Yıllar nasıl da uçup gidiyor!’ diyorsun. Yine soruyorsun: Nasıl geçirdin o yıllarını? En güzel zamanlarını nereye gömdün? O yılları yaşadın mı, yaşamadın mı? Bak dostum, diyorsun kendine, bak artık toprak soğumaya başladı. Birkaç yıl daha geçecek ve sonra koltuk değneklerine dayanmış titreyen ihtiyarlık, ondan sonraysa sefalet ve terk edilmişlik gelecek. O düşler dünyası beyazla örtülecek, donacak. Hayallerin solacak ve sararmış yapraklar gibi düşüp gidecek… Ah Nastyenka! Yalnız kalmak, tamamen tek başına kalmak ve hayıflanacak bir şey bile bulamamak ne kadar boğucu… Hiçbir şeye benzemez, hiçbir şeye… Çünkü elinden kayıp gidenler, bütün o yitirdiklerin aslında bir hiçlikten ibaret. Saçma, yusyuvarlak bir sıfır, yalnızca ve yalnızca kafandaki hayaller!” (s.30)

beyaz-geceler-dostoyevski-nastyenka
Nastyenka

Yazgım Böyleymiş

“Bu mektupta size ne bir sitem ne bir suçlama okuyacaksınız. Yüreğinizde yer edemediğim için sizi suçlamam. Yazgım böyleymiş.” (Beyaz Geceler kitap sözleri, Dostoyevski, s.40)

Beyaz Geceler Kitap Sözleri

“Kasvetli, yağmurlu, karanlık bir gündü, tıpkı yaklaşan yaşlılığım gibi.” (Beyaz Geceler kitap sözleri, Dostoyevski, s.42)

beyaz-geceler-sozleri-ve-alintilari-dostoyevski-

Mutluluk Nasıl da Bulaşıcı!

“Mutluluk ve neşe, insanı nasıl güzelleştiriyor! Yürek, sevgiyle nasıl da kaynıyor! Sanki kendi yüreğini alıp bir başkasının yüreğine dökmek istiyorsun. Herkesin neşelenmesini, herkesin gülmesini istiyorsun. Mutluluk, nasıl da bulaşıcı.” (s.42)

Nasıl Bu Kadar Kör Olabilirim?

“Her şey bir başkasına aitken, hiçbiri benim için değilken nasıl bu kadar kör olabilirim? Hatta bana karşı sevecenliği, alakası, sevgisi bile, kısa süre sonra birisiyle buluşacak olmanın verdiği bir mutluluk ve bu mutluluğu benimle paylaşma arzusundan başka bir şey değilken?” (s.42)

Mutsuzken Başkalarının Mutsuzluğunu Daha Çok Hissederiz

“Böyledir, mutsuzken başkalarının mutsuzluğunu da daha çok hissederiz. Bu, seyrelmeyen, tersine, yoğunlaşan bir duygudur…” (Beyaz Geceler kitap sözleri, Dostoyevski, s.43)

“Mutlu bir insan çekilmez oluyor bazen.” (s.44)

Beyaz Geceler Kitap Sözleri

“O kadar iyi bir insansınız ki bunu hissetmemek için taş yürekli olmak gerek. Biliyor musunuz şimdi aklıma ne geldi? İkinizi kıyasladım. Neden o, siz değil? Neden o da sizin gibi değil? O sizden daha kötü biri ama onu sizden fazla seviyorum.” (s.47)

Neden Yüreğinden Geçenleri Dosdoğru Söylemezsin? 

“Neden en iyi insanlar bile sanki hep başkalarından bir şeyler gizler, hep susar? Sözlerinin yel olup gitmeyeceğine emin olduğun zamanlarda bile neden yüreğinden geçenleri dosdoğru söylemezsin? Herkes olduğundan daha ketum görünüyor. Sanki hemen dile getirilirse duygularının zedeleneceğinden korkuyorlar…” (s.47)

Nasıl Bir Son Bu!

“Tanrım, her şey nasıl bitti böyle! Nasıl bir son bu!” (s.49)

beyaz-geceler-kitap-sozleri-ve-alintilari-dostoyevski-sozleri

“Tanrı ona yardım etsin, dedi sonunda kesik kesik. Tanrı yardımcısı olsun, madem beni böyle bırakıyor.” (s.50)

“Artık susmayacağım! Artık konuşmam; şuramın, yüreğimin nasıl yandığını dile getirmem gerek.” (s.51)

“Yüreğim bana haklı olduğumu söylüyor çünkü sizi kesinlikle küçük düşürmüyorum, aşağılamıyorum!” (Beyaz Geceler kitap sözleri, Dostoyevski, s.52)

“Sanmayın ki bu gözyaşlarım zayıflığımdandır. Geçene kadar bekleyin.” (s.55)

Bütün Oda da Onun Gibi İhtiyarlamıştı 

“Matryona’ya baktım… Hâlâ dinç, gençlere taş çıkaracak bir ihtiyardı aslında ama her nedense birden donuk bakışları, yüzündeki kırışıklıklar gözüme çarptı ve beli bükük, bir ayağı çukurda gibi göründü bana… Her nedense birden bütün oda da onun gibi ihtiyarlamıştı sanki. Duvarların, yerlerin rengi solmuş, her şey donuklaşmıştı. Örümcek ağları ise her zamankinden daha kalındı. Pencereden baktığımda her nedense tam karşımızdaki ev de aynı biçimde pörsümeye, solmaya başladı sanki. Kâh sütunların sıvaları pullanmış dökülüyor kâh saçakları kararıp çatlıyor, aydınlık, koyu sarı renkli duvarlarda siyah lekeler peyda oluyordu.” (Beyaz Geceler kitap sözleri, Dostoyevski, s.62)

kitap (25)

Beyaz Geceler Kitap Yorumu için tıklayınız↵

Yazar Hakkında

YORUMLAR
  1. Sema akan

    Çok beğendim 🙏

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir